Fotoboek Maagonderzoek

De dokter heeft afgesproken dat je een maagonderzoek moet ondergaan. Dit onderzoek heet een Gastroscopie. Bij een scopie onderzoek bekijkt de dokter je maag van binnen met een scoop. Soms is het nodig dat er een paar hapjes weefsel worden weggenomen tijdens het onderzoek, hier voel je niets van.
Een scoop is een lange soepele slang met aan het begin een kleine camera. Een soort kijkslang dus. In je lichaam is alles donker, daarom zit er ook een lampje in de slang. De dokter kan je maag dan goed bekijken. De slang gaat via je mond naar binnen de kijkslang is dunner dan je pink.

Het is een vervelend onderzoek, maar doet geen pijn. Je vader of je moeder mag tijdens het onderzoek bij je blijven en je mag ook een knuffel meenemen als je dat wilt. Het onderzoek op zich duurt 3 à 4 minuten, maar inclusief de voorbereiding 10 tot 15 minuten.

Kijk in het fotoboek hoe het onderzoek gaat

Vorige Volgende

Voordat het onderzoek gedaan kan worden zijn er een aantal voorbereidingen nodig. Zo mag je 6 uur voor het onderzoek niets meer eten en 3 uur voor het onderzoek niets meer drinken. Je maag moet helemaal leeg zijn. Het onderzoek is meestal ‘s morgens.

Voor dit onderzoek mag je gewoon je eigen kleren aan houden. Als je liever een pyjama aanhebt mag dit ook, doe in ieder geval kleren aan die je lekker zitten.

Om je een beetje rustiger te maken voor het onderzoek krijg je een medicijn waar je slaperig van wordt. Dit slaapmiddel krijg je via een naaldje met een klein slangetje in je arm. Dit heet een lockje of waaknaaldje. Dit lockje wordt op de kinderafdeling door een kinderarts gegeven, je kunt eerst toverzalf op je arm krijgen zodat je huid een beetje verdoofd is en je het prikje haast niet voelt.
Het slaapmiddel krijg je pas in de scopiekamer, het is niet altijd zo dat je er van in slaap valt, maar je wordt er wel een beetje suf van, zodat je minder van het onderzoek merkt.
 

Als het tijd is, wordt je in bed naar de scopieafdeling gebracht. De zuster en je vader of moeder gaan met je mee.
Natuurlijk mag je ook je knuffel meenemen.
 

Je wordt in deze kamer naar binnen gereden, dit noemt men de “holding”. Dit is een wachtkamer, hier wordt alvast jouw bloeddruk gemeten.

Zo gauw je aan de beurt bent, wordt je de scopiekamer in gereden, hier vind het onderzoek plaats. In deze kamer is het een beetje donker. Hier staat het scopieapparaat met een beeldscherm, hierop kan de dokter tijdens het onderzoek jouw maag van binnen zien.

Dan moet je in je bed op je linkerzij gaan liggen. Onder je hoofd legt de zuster een matje. Voor je staat het scopieapparaat met de kijkslang en het beeldscherm. Van de dokter krijg je nu het slaapmiddel door het lockje, je krijgt dus niet nog een prikje. Je vader of moeder mag bij je blijven en je knuffel natuurlijk ook.

Om je te helpen je mond goed open te houden, krijg je tijdens het onderzoek een bijtring in je mond.

Op je vinger krijg je een soort knijper. Met een moeilijk woord heet deze knijper saturatiemeter. De dokter kan hiermee in de gaten houden hoeveel zuurstof er in je bloed zit.

 

Alles is nu klaar en het onderzoek kan beginnen. Voordat de dokter de kijkslang in je mond schuift, doet hij er eerst een beetje gel op zodat de slang makkelijker naar binnen glijdt.
Het is heel belangrijk dat je probeert om rustig te blijven en dat je goed naar de zuster luistert. Zij vertelt je precies wat je moet doen en wanneer je de kijkslang door moet slikken. Dit is het vervelendste stukje van het onderzoek, maar probeer om rustig te blijven en rustig door te ademen.
Je kan namelijk gewoon ademen als de slang erin zit.
 

Als de kijkslang naar binnen is, kan de dokter je maag goed bekijken op het beeldscherm. Tijdens het onderzoek wordt er wat lucht in je maag geblazen. Dit gebeurt door dezelfde kijkslang. Het doet geen pijn, maar het kan je wel een vol gevoel geven in je buik. Probeer rustig door te ademen, je vader of moeder is nog steeds bij je.
Soms worden er tijdens het onderzoek een paar hapjes weefsel weggenomen. Hier voel je niets van.

Na ongeveer 3 à 4 minuten is het onderzoek klaar. De zuster haalt voorzichtig de kijkslang weer uit je mond en de ook de bijtring. Nu wordt het weer wat gemakkelijker. Je kan nog wel wat last van je keel hebben, maar meestal verdwijnt dit na een dag weer vanzelf. Het opgeblazen gevoel is meestal na een paar boertjes weer over.
 

Als het onderzoek klaar is, ga je weer terug naar de “holding”(wachtruimte). De zuster van de kinderafdeling wordt gebeld en komt jullie weer halen. Je gaat dan weer terug naar de kinderafdeling, waar je goed wakker wordt. Als je goed wakker bent, mag je een beetje drinken en eventueel iets eten (tenzij de dokter iets anders heeft afgesproken).

Het onderzoek is nu helemaal klaar.